Skip to content

Reiswijsheden

// Deel 1 stond al een tijdje klaar om gepost te worden. Over het virus, deel 2, schreef ik vandaag. \\

Deel 1

Dit zou een blog worden over vogels en rotsen maar ik schrijf liever over iets anders. Namelijk het punt wat ik nu heb bereikt. Na bijna 3 maanden ‘vakantie’ te hebben gehad voel ik me voor het eerst nutteloos. Voor het eerst vraag ik me af: wat ben ik nou eigenlijk aan het doen? Uhm nou, rondjes rijden in mijn auto… Dit is het punt dat de dingen normaal gaan worden; de rotsachtige kustlijnen, de typische Karri trees, het geroep van de vogels en de kleuren van de lucht. Het zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat ik enige tijd blijf hangen op één plek. Er is vast weer een heel ander soort landschap te ontdekken een paar kilometers verderop. Maar zelfs op reis bestaat een routine, en als die routine te lang hetzelfde blijft of niet uitdagend genoeg is, ga ik mij vervelen.

Ik schrijf dit terwijl mijn haren in de wind wapperen en ik de golven tegen de stenen hoor slaan. De kracht van de zee; wat is dat toch indrukwekkend. En ja daar geniet ik nog steeds van, ik voel me nog altijd dankbaar dat ik hier mag zijn.

Het schrijf uitzicht

Vorige week heb ik de meest mooie (dubbele) regenboog in mijn leven gezien! De zon reflecteerde op de huizen in het plaatsje Albany en maakte de grijze lucht op de achtergrond nog grijzer. Als er een pot goud aan het einde van de regenboog zou staan (zoals Bassie & Adriaan dat mij hebben geleerd) zou ik ‘m zeker gevonden hebben. De zon ging langzaam onder en de regenboog bleef al die tijd in tact. Daar zat ik dan, met mijn mond open van verwondering!

Het leven draait om tegenstellingen. Om contrast: zonder dag geen nacht, zonder verdriet geen vreugde, zonder warm geen koud, zonder dieptepunten geen hoogtepunten. Dat besef ik me hier des te meer. Ik denk dat iedere reiziger vroeg of laat op een soortgelijk punt komt. Als alle opties open zijn en je alle vrijheid geniet, hoe weet je dan welke keuze je moet maken? Het is een uitdaging om de flow vast te houden. Ik wilde me graag weer nuttig voelen, een reden hebben om mijn dag vroeg te beginnen.

Wat heb ik gedaan om mij zinvol te voelen? Om het contrast te vergroten? Vrijwilligerswerk! In het dorpje Denmark heb ik de organisatie Green Skills een helpende hand geboden. Ik heb gewerkt in de organic garden: houten balken geïmpregneerd, een vlonder in elkaar getimmerd, van houtsnippers een pad gemaakt, stenen versleept, planten verplaatst en de grond aangeharkt. Het hielp me goed. Ik zag meteen resultaat en de fysieke inspanning deed het bloed pompen door mijn lichaam. Verveling maakte plaats voor trots. Precies wat ik nodig had.

Deel 2

Bovenstaande tekst schreef ik dus voor het Corona virus Australië had bereikt. Over contrast gesproken, die is nu meer dan duidelijk: van ongelimiteerde bewegingsvrijheid naar beperkte vrijheid. Jullie ervaren dat ongetwijfeld ook. Het grote verschil is dat ik leef in mijn auto. Ik heb geen huis waar ik me kan isoleren. Ik kan de toerist niet meer uithangen. Ik leef een zwerversbestaan.

Binnen een week was alles anders. Net als in Nederland zijn er maatregelen genomen zoals afstand houden, jezelf isoleren en ook zijn de meeste winkels/bars/restaurants onderhand gesloten. Desinfectie zeep en wc papier is uitverkocht en er is nog maar een schraal assortiment aan pasta, blikgroente en crackers beschikbaar. De realiteit begon tot me door te dringen en ik dacht: wat nu?

Ik heb gezocht naar een plek om te verblijven. Geen succes omdat mensen zich al aan het isoleren waren en geen risico wilde nemen om een reiziger in huis te nemen. Ja, toen ging het woord vluchteling toch even door mijn hoofd.

Gelukkig heb ik een Australisch reismaatje gevonden! Ik moet zeggen dat ik blij ben met iemand om me heen. Het is best lastig om aan de andere kant van de wereld te zitten terwijl je thuisland op z’n kop staat. En om niet in de buurt te zijn van de mensen waar je van houdt. Naar huis gaan voelt echter niet als de juiste beslissing. Ik ‘zit’ het virus liever hier uit. Wat niet veranderd is de natuur (behalve dat de herfst in aantocht is) en die blijft overweldigend hier!

Onderhand ben ik in Esperance aangekomen. Ik heb in 3 dagen meer kilometers afgelegd dan in de afgelopen maanden. Back on the road! Ik ben onderweg naar Adelaide waar ik een tijdje kan verblijven bij familie van mijn reismaatje. Tasmanië zal even op zich moeten laten wachten, misschien kan ik er heen als het lente wordt. Wherever the wind takes me!

Ik blijf zo positief mogelijk. Take care allemaal! Gefeliciteerd, you made it: je hebt het einde van de tekst bereikt 🙂

Published inUncategorized

12 Comments

  1. StefD StefD

    Lieve Maaike,

    Dank voor je positieve foto’s en tekst!!

    Wees lief voor jezelf en de ander!! Your always on mine mind!!

    ????

    Stef

  2. Elisah Elisah

    Lieve Maaikie,

    Mooie foto’s weer! En wat schrijf je beeldend. Fijn dat je nu niet alleen bent. Heb het goed ondanks de bijzondere situatie, en hou je taai.

    XxxxElisah

  3. Dennisvdb Dennisvdb

    Hey Maaike,

    Wat fijn om weer wat van je te lezen! Helaas inderdaad in andere tijden en hier in Nederland is het ook flink geïsoleerd en of je nou hier zit in je huis of daar, afstand is er toch wel dus goeie keuze om je reis af te maken hoor! Zelfs mijn ouders skype ik nu terwijl ze in dezelfde stad wonen, het enige wat hetzelfde is is de tijdzone.. 😛

    Maar gelukkig geniet je ook nog, en blijf dat ook vooral doen hoor! Geweldig om te lezen over je vrijwilligerswerk, deze tijden zet mensen ook aan het denken en hopelijk worden we ook creatief met z’n allen om dingen weer op te bouwen.

    Pak het mooie mee wat je daar mee kunt pakken en ik zie weer uit naar je volgende verhaal! Groetjes uit het bijna zonnige Nederland! 😉

  4. Maryse Maryse

    Ha lieve Maaike,

    Ik moest aan je denken en vroeg me af hoe het nu met je zou zijn. Fijn om meteen tegen een recente blog van je aan te lopen en te lezen dat het goed met je gaat. Chill dat je zo een plek hebt om langer te verblijven. De wereld is een gekke plek nu, alles anders en toch zo normaal.

    Weet dat we aan je denken en dat we je missen hier!

    P.s. Wat een onwijs coole auto heb je gevonden zeg!

  5. Gerrie Teunissen Gerrie Teunissen

    Lieve Maaike, stoere vrouw!
    Wat een mooie foto’s…… die regenboog
    zo geweldig ! Super gaaf!
    Wat heb je je proces en bijbehorende gevoelens weer mooi verwoord!!!Super trots op je ! Goeie reis naar Adelaide! Heel veel liefs, mama XXXXXX

  6. Hanna Hanna

    Lieve sis,

    Wat kan jij mooi schrijven zeg! On-ge-kend!
    Zo trots op jou!

    Fijn dat je een reismattie hebt en dat je zo positief blijft! We missen je heel erg en denken iedere dag aan je!

    Heel veel liefs
    Jan, Hanna, Fenne en Avelijn

  7. Mari Mari

    Hey lieve Maaike,

    Moest ineens aan je denken en dacht ik ga weet eens neuzen op je blog. Maakte me toch ook wel een beetje zorgen. Heel fijn om te lezen dat het goed met je gaat en dat je niet helemaal alleen bent. Zo balen dat dat stomme virus nu ook jouw reis een andere wending geeft. Maar jeetje, wat een gave reis tot nu toe!! Prachtige foto’s en geweldige verhalen!
    Ik wens je de komende tijd heel veel sterkte, stay safe en hopelijk kun je snel weer genieten van alles wat Australië te bieden heeft.

    Hele dikke zoen!!
    Mari

  8. Suzanne de V. Suzanne de V.

    Wow, je fotos zijn prachtig! Fijn dat je een reismaatje hebt gevonden. En be safe!

    Groetjes,
    Suzanne

  9. Rianne Rianne

    Lieve Maaike, wat leuk om je ervaringen te lezen en doormiddel van de prachtige foto’s een beetje mee te genieten. Stoere griet, pas goed op jezelf!! Liefs Rianne

  10. Jacqie Jacqie

    OMG DIE REGENBOOG! Wowie

    Ik denk aan je en hoop dat je een fijne isolatiethuis hebt gevonden. Het maakt eigenlijk niet zo veel uit waar je die thuis vindt, in Nederland of Australie, het is toch overal een gekke mini-wereld voor de komende tijd. Vermaak je en ik hoop snel weer wat te lezen en foto’s te zien 🙂

    xx

  11. Esther Esther

    Ongelofelijk mooie foto’s! Leuk om je ervaringen zo mee te lezen 🙂
    Inderdaad bizar waar je in terecht bent gekomen tijdens je reis. De rollercoaster van het reizen zal een andere dimensie hebben gekregen. Terug naar binndn toe, kan ook een interessante reis zijn.. Ik hoop dat je er iets moois van kan maken en ben blij dat je een plek en maatje hebt gevonden. Buiten je eigen auto plek!

    Heel veel liefs,

    Es

  12. Chananja Chananja

    Goh Maaikie,

    Ik vond dit stukje wel erg aangrijpend. Je schrijft zo ontzettend eerlijk! Het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Je leeft daar echt, ik lees het echt als realiteit en je maakt het niet mooier dan dat het is. Dat maakt het juist een mooi verhaal voor mij. Ik ging er helemaal in op en leefde echt met je mee daar. Prachtig! Pas goed op jezelf lieve Maaike?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *