Skip to content

Half way

Nog altijd op dezelfde plek; in de heuvels van Adelaide. De winter is hier langzaam zijn intrede aan het doen. De dagen zijn kort en de nachten koud. Vorige week was de grond bedekt met een wit glinsterend ijzig laagje. De laatste oranje gloed verlicht de bomen voordat ze definitief blaadjes verliezen. Trouwens, de oorspronkelijke bomen van Australië, bijvoorbeeld de gumtrees, blijven het hele jaar groen. De Europeanen die hier de boel kwamen overnemen moesten zich natuurlijk wel thuis voelen; vandaar dat deze bomen zijn gepland.

Ik vervloek de kou en de houtkachel nog wel eens als het hout te vochtig is om te branden, de rook de kamer blauw doet staan en mijn geduld opraakt omdat het te lang duurt voor ik mezelf kan opwarmen. Het hele ritueel heeft ook zijn charme: hout hakken en verzamelen, vooruit denken, de kunst van een goed vuurtje bouwen, de geur van de takken en de trots die ik ervaar als ik uiteindelijk in de vlammen staar.

Dit seizoen brengt ook pastelachtige wolken die voorbij trekken en een breed scala aan paddestoelen. De zonnestralen op mijn huid maken mij blij na een paar dagen “heavy showers” (ofwel “flinke regenbuien” ofwel ik moet altijd denken aan “heftig douchen”).

Het is juni, de helft van het jaar is voorbij. Vandaag is de kortste dag (elders de langste dag) een feit. Dit betekent dat ik half way ben; op de helft van mijn trip. Ik heb nog 6 maanden te gaan. Hoe maak ik optimaal gebruik van deze tijd? En nog meer vraag ik mij af: hoe ga je weer op weg als je bijna 3 maanden ‘stil’ hebt gezeten? Hoe zet je die eerste stap als het reisgevoel ondertussen is vervlogen? Hoe verlaat je de mensen waarmee je het zo goed hebt? Hoe doe je dat ook alweer: alleen zijn? 

Ik heb er nog geen antwoord op. Gewoon maar doen? In het noorden van Zuid Australië ligt het gebied Flinders Ranges waar ik een week (of twee) vrijwilligerswerk zal gaan doen op een biologische groente- en fruitboerderij. Een eerste stap om te ontwortelen, een kans om een nieuw gebied te ontdekken en mensen te ontmoeten. Wanneer de grenzen tussen de staten worden heropend zal ik de plek waar ik al een heel seizoen verblijf definitief verlaten. Waarschijnlijk ga ik de oostkust verkennen; richting Sydney.

Wat ik nog meer deed de afgelopen tijd? Samen met mijn Australische familie bezocht ik een botanische tuin waar fruit uit de lucht kwam vallen. Per toeval kwam ik erachter dat zij in de stad Adelaide woonde. Lieve en hartelijke mensen. Het was een van de laatste zonnige en warme dagen, een goed moment om bij te praten na 20 jaar.

Verder: tekende ik een serieuze uil, haakte mijn eerste kleurrijke beanie, las het boek “the subtle art of don’t give a fuck” uit, zag ik tot drie keer toe een regenboog, luisterde ik naar het getik van de regen, blies ademwolkjes in bed, snoof de frisse zeelucht op en maakte een bonfire in de tuin met knisperende prikkelbosjes.

Voor de rest doe ik niet zo veel om eerlijk te zijn maar dat is ook waar winter goed voor is; veel relaxen en rustig aan doen.

Published inUncategorized

12 Comments

  1. Sanne Sanne

    Wat een prachtig verhaal van een bijzonder mooi mens! Goed weer wat van je te lezen Maaik! Ik ga toch ook maar eens beginnen aan datzelfde boek. En alweer op de helft… bizar! Veel plezier bij de groente- en fruitboerderij. Geniet, Maaik! ?

  2. Elisah Elisah

    Wat heerlijk om weer een update te lezen! Ik keek de laatste weken elke dag even of er al wat was 😉
    Kan me je vraag goed voorstellen, hoe ga je weg van een plek en bij mensen vandaan waar je lang bent geweest en waar je het goed (mee) hebt? Gewoon maar gaan denk ik ja, al is afscheid nooit makkelijk. Het reisgevoel pik je wel weer op wanneer de kilometers weer verdwijnen onder je wielen. En tot die tijd extra bewust genieten, maar aan al je foto’s te zien en in je verhaal te lezen doe je dat non stop.
    Veel liefs, Elisah

  3. Gerrie Teunissen Gerrie Teunissen

    Lieve Maaike, Weer een heel mooi verhaal met weer hele mooie foto’s!

  4. Gerrie Teunissen Gerrie Teunissen

    Hee ….ik was nog niet klaar met mijn comment hierboven! Hier dan even verder schrijven! 🙂
    Wij hebben al uitgebreid met elkaar geappt over je vragen en twijfels over het vervolg van je reis : Gewoon maar gaan en vertrouwen hebben.Eerst werken op een boerderij is een mooi tussenstapje voor je de sprong gaat wagen het Australische land weer door te trekken ! Heel veel liefs Xxx mama

  5. StefD StefD

    Hey lieve Maaike,

    Mooi geschreven, mooie foto’s en mooie vooruitzichten!!

    Hier in NL is een hittegolf op komst, dus een beanie is hier niet nodig.. maar.. vind hem wel super gaaf en knap gemaakt!! I like i like!!

    Trots op je!!

    Lieve groetjes,
    Stef

  6. H&M H&M

    Lieve Maaike,
    Wat fijn om weer eens een update over je avonturen te lezen en te bekijken! Wie is die familie in Adelaide??
    Veel plezier op de boerderij en daarna safe journeys!

    XX uut (te) warm Grunn(30C)

  7. Dennisvdb Dennisvdb

    Heey Maaike,

    Wat leuk om je verhalen weer te lezen! En die kou, daar kunnen we hier niet over meepraten joh.. Al snak ik er wel naar want ik wordt zelf m’n huis uitgebrand hèhè..! Maar tot wanneer blijf je nog aan de andere kant van de wereld? Zelf ben ik trouwens verhuisd naar de andere kant van het land, maar van die plannen wist je natuurlijk al en het is nu lekker definitief rond. Dokkum it is! Mocht ik je weer eens in de Locus of een andere plek in de binnenstad tegenkomen dan hebben we geloof ik genoeg verhalen uit te wisselen.

    Blijf lekker genieten van al het moois wat je daar nog geboden wordt hè! 🙂

    Groetjes!

  8. H&M H&M

    Hebben je avonturen /foto’s net voorgelezen aan Oti. Dat vond ze heel erg leuk.
    Je krijgt liefs van haar xx

  9. Korine Korine

    He Maaike wat goed en leuk om je verhalen te lezen. Wat kun je mooi beeldend schrijven. Alhoewel me dat nooit is opgevallen aan je rapportages?.
    Veel succes met afscheid nemen en opnieuw beginnen. Mijn avontuur is nu ook begonnen.
    Liefs van Korine uut Grunn. Niet zo heel ver van Dennis?
    Blijf genieten??

  10. Jeroen Feirabend Jeroen Feirabend

    Have a safe journey!
    Love Astrid en Jeroen

  11. Dennis Dennis

    Beetje laat, maar wat een leuk verhaal! Leuke foto’s, toffe beanie, prachtig getekende uil. Lekker bezig! Wel een beetje jaloers op al die knusse vuurtjes 😉

    En ‘the subtle art of not giving a fuck’ is een meesterwerk haha. Topboek.

    Nu even nog je nieuwste blogpost lezen 😉

  12. Ria Ria

    Hoi Maaike ik ken jou niet en jij mij niet maar ik ken jou lieve ouders wel wij hebben hen via de camping leren kennen Toff lui Ze missen jou erg maar ontzettend trots op jouw lef en doorzettingsvermogen .Als ik je blogs lees kan ik ook alleen maar heel veel respect en waardering voor jouw avontuur opbrengen. Wees voorzichtig wij hebben ook 2 dochters en we begrijpen jouw ouders dat ze jou liever in de buurt zouden willen hebben.Je mag blij zijn met deze fantastische mensen die ondanks hun gemis jou alle vrijheid gunnen .Let goed op jezelf en kom veilig terug

    Grts Ria en Frans Michielsen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *